Tyfu bwyd, hel fy nhamaid, a'r byd o nghwmpas i, 700 troedfedd uwchben lefel y môr.
Showing posts with label llyffantod. Show all posts
Showing posts with label llyffantod. Show all posts

22.3.23

Moliannwn oll yn llon!

Daeth cyhydnos y gwanwyn, ac efo pob wythnos newydd mae’r goedwig leol yn prysuro.

Mae brigau’r coed helyg ar y cyrion yn llenwi ar hyn o bryd efo blagur tewion sy’n ffrwydro fesul dipyn yn haid o gywion gwyddau, eu blodau gwlanog. Blodau sy’n hynod werthfawr fel ffynhonell neithdar i bryfaid y gwanwyn; gall helygen fod yn ferw o wenyn a chacwn ar ddiwrnod braf ddiwedd Mawrth ac Ebrill.

Ond cân yr adar sy’n denu heddiw a phedwarawd o ditws sydd fwyaf amlwg ymysg y coed derw. Y titw mawr a’r titw tomos las wrth gwrs, a’r penddu sydd -i ‘nghlust i- yn ail-adrodd enw ei deulu o chwith: tw-tî, tw-tî, tw-tî! Ond y mwyaf croch ydi’r criw o ditws cynffon hir sy’n gweithio’u ffordd o gangen i gangen; o goeden i goeden i chwilio am fwyd, yn parablu ar draws eu gilydd wrth fynd, fel dwsin o blant cynhyrfus.

Mae ceiliog bronfraith yn canu ar gangen uchel yn y pellter a’i gân yn brydferth ac amrywiol ei nodau. Gallwn aros yno’n gwrando’n hir iawn. Adra, bu ceiliog mwyalchen yn canu ei gân hyfryd yntau gyda’r nosau yn ddiweddar hefyd, ond dwrdio mae hwnnw heddiw gan hedfan i ffwrdd ar frys wrth i mi ei styrbio tra’n hel mwsog er mwyn clustogi ei nyth.

Yn gefndir i’r cwbl mae robin goch yn canu’r felan fel tae o’n hiraethu am yr haf, ond daw’r holl ganu i ben yn ddisymwth am gyfnod byr, wrth i mi ddychryn cyffylog o’r mieri ar lawr y goedwig a hwnnw’n dianc yn drwsgl braidd trwy’r tyfiant ac ô’r golwg i ddiogelwch.

Mewn llannerch agored, mae nifer o goed cyll, pob un efo cawod o gynffonau ŵyn bach. Miloedd o flodau hirion melynwyrdd yn chwifio’n ysgafn yn y gwynt. Yn wahanol i helyg, lle ceir y blodau gwrywaidd a’r blodau benwyaidd ar wahanol goed, mi welwch o graffu’n fanwl, fod y ddau flodyn efo’u gilydd ar ganghennau’r gollen. 

Blodyn gwrywaidd ydi’r gynffon gyfarwydd; hwn sy’n rhyddhau cymylau ysgafn o baill ar y gwynt ac o’i daro efo bys, ond edrycha’n ofalus am flaguryn bach siâp ŵy, yn noeth ar y brigyn, efo seren fach goch yn ymwthio o’i flaen. Dyma’r blodyn benywaidd cynnil. Efallai ei fod yn ddi-sylw a di-nod o bell, ond dan chwydd-wydr mae cystal ag unrhyw dahlia; cyn hardded ag anemoni gloyw mewn pwll glan-môr.

Tu draw i derfynnau’r goedwig, mae pyllau dŵr a ffosydd lle dwi’n gweld y grifft llyffant cyntaf bob blwyddyn. Roedd yn hwyrach yn ymddangos eleni ac ers y dodwy cyntaf mae’r twmpathau grifft wedi dioddef dau gyfnod oer iawn, gan gynnwys rhew ac eira ail wythnos mis Mawrth. Mae cyfran ohonyn nhw wedi eu lladd gan yr oerfel, ond eto’i gyd mae’r penabyliaid mân cyntaf yn nofio’n rhydd o’u pelen jeli ac mewn rhan arall o’r pwll, twmpath newydd o grifft mwy diweddar. I gyd yn awgrym o’r sicrwydd - er gwaethaf y barrug a phob ysglyfaethwr fydd raid iddyn nhw eu hwynebu- y daw cenhedlaeth arall o lyffaint eto eleni.

Rho fis arall ac mi fydd rhai o ymfudwyr yr haf- telor yr helyg a’r siff-saff wedi cyrraedd y goedwig; wedyn daw telor y coed a’r dingoch, pob un yn ychwanegu at gôr y coed efo’u caneuon nodweddiadol. Efallai bod y rhain -a’r gog a’r gwenoliaid- yn haeddu’r sylw maen nhw’n gael pan ddon’ nhw, ond am rwan mae’r adar sydd yma trwy’r gaeaf yn ddigon i godi calon, ac atgoffa fod y rhod yn troi a bod ‘arwyddion dymunol o’n blaenau’.
- - - - - - - - - -

Ymddangosodd yn wreiddiol yng ngholofn Byd Natur Yr Herald Cymraeg, yn y Daily Post, 22ain Mawrth 2023 (Y bennawd siomedig 'Gwanwyn yn ei ôl' a roddwyd ganddyn nhw).

helyg   willow   Salix sp
titw mawr   great tit
titw tomos las   blue tit
titw penddu   coal tit
titw cynffon hir   long-tailed tit
bronfraith   song thrush
mwyalchen   blackbird
robin goch   robin
cyffylog   woodcock
cyll   hazel   Corylus avellana
llyffant   common frog
telor yr helyg   willow warbler
siff-saff   chiff-chaff
telor y coed   wood warbler
tingoch   redstart
gog   cuckoo
gwenoliaid   swallows

6.7.15

Pry' da, pry' drwg...

Mae'n amlwg i bawb sydd wedi bod yma o'r blaen fy mod i'n dipyn o anorac am bryfetach. Ond, mae rhai pethau'n cael llai o groeso yma.

Gwenyn meirch er enghraifft. Roedd brenhines wedi dechrau adeiladu nyth yn y bocs nythu titws sydd yn yr ardd gefn acw. Mi welais i hi wrthi digon buan i roi diwedd ar hynny. Be na welis i oedd ei bod hi wedyn wedi troi ei sylw at y cwt!


Mae'r nyth dros wsos oed rwan a dwsinau o wenyn yn dod 'nôl a mlaen trwy'r amser efo pren wedi'i gnoi, er mwyn adeiladu haenau newydd ar y nyth, ar nenfwd y cwt uwchben y fainc weithio. Ond hyd yn oed rwan, tydyn nhw ddim yn cynhyrfu o gwbl wrthi mi fynd i mewn ac allan i ystyn a chadw celfi ac ati.

Yn anffodus, dim ond tyfu'n fwy blin wnaiff y boblogaeth wrth i'r haf fynd yn ei flaen, ac maen nhw'n mynd i mewn ac allan trwy dwll yn y bondo uwchben y bwrdd lle rydym yn bwyta ar ddyddiau a nosweithiau braf (ychydig iawn sydd wedi bod hyd yma eleni, ond mae pawb yn dal i obeithio!). Mae gen i ofn bod yn rhaid iddyn nhw fynd felly, a dwi'n aros i ddyn o'r cyngor sir ddod efo'i fwgwd a'i asesiad risg.

Dwi ddim yn hoff iawn o lyslau -aphids- chwaith. Mae'r goeden afal Enlli dan warchae difrifol eleni, efo pry' gwyrdd a phry' du yn bla ar bob milimedr o'r blaen dyfiant newydd. Cyrliodd y dail a disgynodd llwyth o'r afalau bach. Tlawd fydd y cnwd eto eleni felly.

O be' wela' i yn y cyfryngau garddio, mae anghytuno mawr am ddylanwad morgrug yn y broblem yma. Mae'r mater yn glir i mi; mae morgrug yn symud llyslau o blanhigyn i blanhigyn er mwyn iddyn nhw gael eu godro nhw. Mae rhes o forgrug weithiau'n mynd i fyny ac i lawr boncyff yr afal Enlli. Diawlad!

Dwi'n gyndyn iawn o ddefnyddio cemegau i'w trin nhw. Mae hynny'n lladd y 'pryfaid da' -sef buchod coch cota a phryfaid hofran- sy'n dod yma i fwyta'r 'pryfaid drwg'.

Dwi wedi trio eu chwalu nhw oddi ar y goeden efo peipen ddŵr; wedi chwistrellu sebon arnyn nhw ddwywaith, ac wedi bod yn gwasgu rhwng bys a bawd- joban sy' ddim yn neis, ond yn medru bod yn effeithiol iawn. (Ches i DDIM larfau llifbryf ar y coed gwsberins a chyrins cochion eleni ar ôl sgwashio blynyddol, felly mae'n werth yr ymdrech! Ffemys lasd wyrds..)

Mae'r sefyllfa yn gwella'n raddol ar y goeden afal, ond rhaid dal ati. Ac wrth gwrs, mae'r morgrug dal yma! Wedi meddwl, efallai bod gwraidd y broblem yn ddyfnach: mae'r goeden geirios sydd wrth ymyl yr afal heb ei chyffwrdd gan y ffernols bach. Dwi wedi son o'r blaen bod y goeden afal Enlli wedi disgyn mewn gwynt a chael difrod i'w gwreiddiau, a dyna sy'n bod efallai -y planhigion gwanaf sy'n dioddef ymosodiadau amlaf gan bryfaid a slygs yn'de. Ella bod angen ystyried dyfodol y goeden cyn swnian am bryfaid...

Ta waeth, dyma un creadur sy'n cael croeso mawr yma bob tro. Gen i a'r Fechan beth bynnag. Mae'r dair arall yn gwyro o'r llwybr i'w osgoi bob tro. Pam dwad?

Llyffant melyn a mefus alpaidd. 3ydd Gorffennaf 2015


8.3.13

Grifft

Grifft llyffant yn y pwll gwyllt drws nesa' i'r rhandir, pnawn 'ma.


A dyma glip rhyfeddol gan Gareth T Jones, oddi ar YouTube, yn dangos llyffantod yn rhuthro ar draws eu gilydd i barhau'r hil, a hynny gwta filltir lawr y dyffryn ar ffordd Stwlan, ychydig ddyddiau'n ol.


Mae'r swn yn wych!
Dyma edrych ymlaen i weld llu o lyffaint ar y rhandiroedd dros yr haf, yn bwyta slygs.




10.6.12

Briwsion

Parhad o fanion ddoe..

Pwll!
Mi arhosodd yn ddigon sych ddydd Mercher i mi a’r fechan dreulio rhai oriau yn yr ardd gefn, ac ar y lluarth. Roeddwn wedi gaddo creu pwll bach iddi hi yn un o’r corneli gwlyb a dyna fu’r ddau ohonom yn wneud ar ôl cyrraedd.
Wedyn, tra oedd hi’n cario dŵr i lenwi’r pwll -a dal llyffantod i’w rhoi ynddo hefyd- mi ges i orffen creu’r gwely newydd a phlannu’r marchysgall (globe artichoke). Erbyn heddiw, tydyn nhw dal ddim yn edrych yn hapus iawn, (mi fuon nhw yn y swyddfa bost am ddeuddydd ar ol i'r postmon fethu a'n dal ni adra).
Mi blannais ffa Ffrengig rhwng yr india corn, a dau blanhigyn pwmpen ar y twmpath compost. Eto, tydi'r planhigion corn ddim yn edrych yn fodlon iawn eu byd, ond wedyn mae'r tymheredd wedi bod o gwmpas y 10 i 15 gradd 'ma ers dyddiau. Gyda lwc, cawn gyfnod cynhesach o hyn ymlaen, a dwi angen eu gwarchod rhag y gwynt dwi'n meddwl.

Jiwbilol.

Roeddwn i wedi dweud trwy’r flwyddyn fy mod i am weithio ar ddiwrnod gŵyl banc brenhines Lloegr, ond yn y diwedd mi gymerais fantais o'r gwyliau er mwyn mynd ar daith i ddathlu Glyndŵr, a chael diwrnod wrth fy modd.


Criw Canolfan HanesUwchgwyrfai  oedd wedi trefnu, ac mi gawsom sgwrs hynod ddifyr gan Eryl Owain yng Nghanolfan Glyndŵr, Machynlleth, ac ymweld â thŷ hynafol Cefn Caer  ger Pennal, i weld copi o lythyr Pennal, a replica o ‘Gleddyf y genedl’, a choron Owain Glyndŵr. Parch mawr  i yrrwr y bws am gyrraedd y ffasiwn le yn ddidrafferth, a diolch i Elfyn Rowlands, y perchennog am ein diddanu.
Braf oedd cael peint a phryd o fwyd yng nghwmni hanner cant o wladgarwyr; i gyd yno, fel fi, i anghofio am y dathlu prydeinig, ac i gofio pwy ydym ni, a pham ein bod fel cenedl yma o hyd.

Cwhwfan.
Mi fu’r tylwyth i gyd yn crwydro de Meirionnydd ddydd Iau. Rhuthro trwy’r glaw i fwynhau orig yn arddangosfa newydd gwarchodfa natur Cadair Idris, a’r caffi newydd yno, Tŷ Te Cadair.
Gostegodd y glaw am gyfnod wedyn, ac mi fuon ni’n hedfan cutan ar draeth Tywyn dan gymylau duon blin.


Mae glan y môr yn le gwych i fod mewn tywydd gwyllt, ond roedd cyfran o boblogaeth yr ardal yn amlwg yn anghytuno efo fi am brydeindod, a baneri a bynting coch, gwyn a glas yn bla siomedig.
Ddydd Gwener, roedd yn brafiach o lawer cael mwynhau dwsinau o ddreigiau coch, a baneri coch, gwyn a gwyrdd wrth inni deithio trwy Eifionydd ac Arfon i Steddfod yr Urdd, er inni gael diwrnod difrifol o wlyb ac oer ar ol cyrraedd!